Wytyczanie drogi do bardziej sprawiedliwego europejskiego ekosystemu gier komputerowych
Przychody sektora gier wideo w Europie osiągnęły poziom 18 miliardów euro w 2023 roku(odnośnik otworzy się w nowym oknie), co w praktyce oznacza istotny wzrost. Jednak w szybko zmieniającym się środowisku cyfrowym sektor ten jest odizolowany od sektorów kultury, które oferują kluczowe możliwości w zakresie wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i spójności społecznej. W tym kontekście warto zwrócić uwagę na projekt GAMEHEARTS(odnośnik otworzy się w nowym oknie) – finansowaną ze środków Unii Europejskiej inicjatywę, która ma na celu wypełnienie luki między badaniami naukowymi, współpracą międzysektorową oraz konkretnymi zaleceniami strategicznymi. Łącząc uczelnie wyższe, czołowych przedstawicieli sektora oraz stowarzyszenia zajmujące się grami komputerowymi, zespół inicjatywy GAMEHEARTS postawił sobie za cel zrozumienie wyzwań i trendów sektora, aby wspierać integrację europejskich ekosystemów branży gier z sektorami kreatywnymi i kulturalnymi. „Gry komputerowe funkcjonują na styku wielu obszarów kultury, łącząc narrację, sztuki wizualne, projektowanie, muzykę i technologie cyfrowe”, mówi Katharine Sarikakis, koordynatorka projektu. „Ta integracja sprzyja innowacjom międzysektorowym, wspierając różne branże w wymianie metod, technologii i kreatywnych rozwiązań”.
Rozdrobnienie ekosystemu
Zespół projektu GAMEHEARTS wdrożył holistyczne podejście ekosystemowe, analizując wzajemne relacje między twórcami gier, decydentami, instytucjami kulturalnymi, graczami i innymi podmiotami. Jeden z najważniejszych wniosków projektu dotyczy rozdrobnienia strategii w całej Unii Europejskiej. W ramach projektu badacze udokumentowali również utrzymujące się nierówności strukturalne - różnice między płciami, wykluczenie w pracy oraz nękanie w sieci utrudniają zapewnienie włączenia społecznego i różnorodności w branży. Niedobory wykwalifikowanej kadry oraz nierówny dostęp do finansowania jeszcze bardziej pogłębiają te różnice, zwłaszcza w przypadku mniejszych twórców i regionów położonych poza głównymi ośrodkami. „Te wyzwania nie są odosobnionymi problemami. Są skutkami systemowych i wzajemnie powiązanych problemów w obszarach strategii, edukacji, kultury i gospodarki, które wymagają wspólnych działań”, mówi Sarikakis.
Łączenie gier i kultury
Zespół projektu GAMEHEARTS przeanalizował również współpracę(odnośnik otworzy się w nowym oknie) między branżą gier komputerowych a instytucjami kulturalnymi - muzeami, orkiestrami i organizacjami sportowymi. Badania wykazały, że same zachęty finansowe nie wystarczą, by takie partnerstwa przyniosły oczekiwane rezultaty. O tym, czy partnerstwo zaowocuje sukcesem, decydują kwestie kontroli nad marką, poczucia przynależności kulturowej oraz różnic w kulturze pracy. Aby zweryfikować te założenia w praktyce, w ramach projektu zespół nawiązał współpracę z partnerami z różnym poziomem doświadczenia z sektorem gier — w tym z Imperial War Museum, London Symphony Orchestra oraz City Football Group, aby opracować krótką grę fabularną(odnośnik otworzy się w nowym oknie). Opracowana gra zainspirowana jednoczącą siłą sportu przedstawia historię piłki nożnej, opierają się na scenach zaczerpniętych z archiwów muzeum, a przedstawionym scenom towarzyszy muzyka nagrana przez orkiestrę. Gra porusza zagadnienia kluczowe dla każdego partnerstwa tego rodzaju - poszukiwanie równowagi między swobodą twórczą a poszanowaniem dziedzictwa kulturowego. „To element gry, który bezpośrednio mierzy się z wyzwaniami związanymi ze współpracą w dziedzinie gier komputerowych i kultury”, zauważa Sarikakis. Warsztaty z udziałem partnerów pozwoliły również wskazać powody współpracy. Wiele organizacji kulturalnych postrzega gry jako sposób na dotarcie do młodszej publiczności, z kolei twórcy gier mogą czerpać korzyści z nowych narracji i większej widoczności na zatłoczonym rynku.
Plan działania i zmiany
W oparciu o wyniki swoich badań zespół projektu GAMEHEARTS proponuje skoordynowany plan działania na szczeblu unijnym(odnośnik otworzy się w nowym oknie), obejmujący jednolite zasady zarządzania, bezpieczniejsze środowiska internetowe, standardy inkluzywności w miejscu pracy, lepsze strategie przechodzenia z sektora edukacji do pracy zawodowej oraz specjalne fundusze dla małych twórców i niedostatecznie reprezentowanych regionów. „Poprzez zapewnienie interesariuszom wytycznych opartych na wynikach badań projekt ma na celu wspieranie bardziej spójnych regulacji, ograniczenie fragmentacji między państwami członkowskimi oraz promowanie bardziej sprawiedliwego i sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju branży”, dodaje Sarikakis.
