Skip to main content
Przejdź do strony domowej Komisji Europejskiej (odnośnik otworzy się w nowym oknie)
polski pl
CORDIS - Wyniki badań wspieranych przez UE
CORDIS
An Odyssey without borders: soil microbiota as drivers of plant species coexistence along successional gradients

Article Category

Article available in the following languages:

W jaki sposób mikroorganizmy glebowe sprzyjają współistnieniu roślin?

Nowe badania terenowe wyjaśniają złożone relacje między mikroorganizmami glebowymi a zdolnością roślin do współistnienia.

Świat stoi w obliczu znacznych, nieuniknionych strat w zakresie różnorodności biologicznej. Polityka mająca na celu przeciwdziałanie skutkom tego procesu wymaga głębszej wiedzy na temat współistnienia roślin: tego, w jaki sposób wiele gatunków roślin współżyje ze sobą, nie konkurując o zasoby. Badacze analizują obecnie dwa aspekty tego zjawiska. Pierwszy dotyczy roli niektórych organizmów – tzw. symbiotycznych organizmów mutualistycznych, w tym grzybów symbiotyczno-mutualistycznych – które przynoszą korzyści zarówno roślinom, jak i sobie samym, np. różne rodzaje grzybów mikoryzowych. Drugi aspekt dotyczy wpływu patogenów. Zespół finansowanego przez UE projektu BelowGround, realizowanego przy wsparciu z działań „Maria Skłodowska-Curie”(odnośnik otworzy się w nowym oknie), pod kierownictwem Diny in ’t Zandt(odnośnik otworzy się w nowym oknie), byłej stypendystki działań z Holenderskiego Instytutu Ekologii(odnośnik otworzy się w nowym oknie), a obecnie adiunktki na Uniwersytecie Radboud w Holandii, połączył oba te podejścia w celu zbadania tej skomplikowanej zależności. „W przypadku symbiontów mutualistycznych hipoteza robocza zakładała, że jeśli sprzyjają one rzadkim gatunkom roślin, współistnienie ulega wzmocnieniu, podczas gdy rola patogenów powinna polegać na ograniczaniu dominacji najliczniejszych gatunków roślin w celu wspierania współistnienia”, wyjaśnia Wim H. van der Putten(odnośnik otworzy się w nowym oknie), starszy badacz w Katedrze Ekologii Lądowej w Holenderskim Instytucie Ekologii oraz koordynator projektu BelowGround.

Rozszyfrowanie ekologii roślin, gleby i mikroorganizmów w połączeniu z teorią współistnienia

In ’t Zandt przeprowadziła badania terenowe metodą chronosekwencji na serii pól uprawnych użytkowanych w różnych okresach, które od kilku do ponad 35 lat były nieużytkowane. Wykonała eksperyment nawozowy na polach tworzących tę chronosekwencję, a także analizowała rośliny, bakterie glebowe, grzyby i nicienie. Następnie zidentyfikowała biotę glebową za pomocą sekwencjonowania molekularnego oraz zidentyfikowała i oszacowała biomasę korzeni roślin przy użyciu nowatorskiej techniki sekwencjonowania molekularnego.

Bardziej szczegółowe badanie zanikania bioty glebowej

In ‘t Zandt była w stanie szczegółowo zbadać, jak szybko biota gleb rolniczych zanika z gleby po zaprzestaniu praktyk rolniczych. Określiła również, kiedy nowa biota glebowa, charakterystyczna dla gleb półnaturalnych, pojawia się i zasiedla glebę po porzuceniu gruntów ornych. „Co ciekawe, zniknięcie gatunków zajmuje znacznie więcej czasu niż ich pojawienie się w glebie”, mówi van der Putten. „To nowatorskie odkrycie rzuca nowe światło na to, ile czasu może upłynąć, zanim ślady poprzedniego użytkowania gruntu znikną z gleby”, dodaje badacz. Kolejnym nowym spostrzeżeniem jest to, że osiedlanie się nowej bioty glebowej ma charakter wysoce lokalny, co prowadzi do zwiększonej zmienności przestrzennej w składzie i funkcjonowaniu gleby w okresie porzucenia gruntów.

Promowanie różnorodności biologicznej poprzez politykę i strategie rolnicze

Wyniki projektu mogą przyczynić się do podjęcia wysiłków na rzecz odbudowy różnorodności biologicznej na dawnych terenach rolniczych. Jedną z propozycji regeneracji ekosystemu jest przeszczepianie zdrowych gleb na tereny bardziej zdegradowane. Niektórzy badacze obawiają się, że przeszczepianie gleby może sprawić, że społeczności glebowe staną się bardziej jednorodne niż w przypadku naturalnej regeneracji. „Dlatego podczas odbudowy ekosystemu należy zadbać o to, by zapewnić wystarczającą zmienność przestrzenną, co pozwoli zmaksymalizować odbudowę różnorodności biologicznej zarówno pod, jak i nad ziemią”, zauważa van der Putten. Wyniki badań sugerują również, że biota glebowa na dawnych terenach rolniczych utrzymuje się przez długi czas, co wskazuje, że oceny odbudowy ekosystemów powinny uwzględniać zarówno zanikanie organizmów glebowych pochodzenia rolniczego, jak i osiedlanie się bioty półnaturalnej. Badacze będą kontynuować swoje prace i analizę istniejących danych. „Z niecierpliwością czekam na dalsze wyniki, ponieważ jestem przekonany, że osiągniemy postępy i uzyskamy nowe spostrzeżenia, które będą miały wpływ na różnorodność biologiczną i odbudowę ekosystemów”, mówi van der Putten.

Znajdź inne artykuły w tej samej dziedzinie zastosowania